تو مثل نفس می مونی

سلام رفیق قدیمی ام این روزها نمیدانم چرا ولی این دل لعنتی زیادبرایت تنگ می شود... وقت و بی وقت بهانه تو رو می گیرد... طلبکار نبودنت است... #نفس ...

من همان فلسطین اشغالیتو همان اسرائیل اشغال گرآمدی و قلبم را به نامت زدیذره ذره وجودم را که داری می گیریدیگر این موشک زدنت بر قلبم چیست؟!!لا اقل بیا و اینبار پای آمریکا را وسط نکش...#نفس...

به اطرافم که نگاه می کنممی بینم از دور و نزدیکجار زدن عاشقانه هایی که فرداقرار است درد جدایی را فریاد بکشندامروز برای هم ماهگرد می گیرند وفردا به درد هم نمی خورند...مگر می شود یک روز خواست و فردا نهی...

دیروز نشستم کلی برنامه ریزی کردم که هر جور شده فراموشش کنم آخه تا کجا میشه واسه یه نفر منتظر موند که خیلی وقته رفته مگه چند سال میشه یه جا نشست و فکر کرد و نمرد؟ به خودم گفتم از یه جایی به بعد موندن م...

فصل مورد علاقه دو تاییمون بود زمستونو دارم میگمشاید عاشق برفش بودیم قرار گذاشتیم اولین برف که اومددلامون بزنیم به تن خیابونو انقد بریم که با برف رو موهامونپیریمونم تجسم کنیمصدای خنده هامون گوش خیابون کر کنیمانوقتی که قرار بود من موهاتو شونه کنمانوقتی که قرار بود عطر موهای سپیدت من سرمست کنه...........اما خب حواسمون...

خوب شد که نماندی و رفتی حال این روزهایم اصلا دیدن ندارد این روزها بیشتر از هر چیزی خسته اماین روزهایی که نبودی هر روزش یکسال مرا پیر کردشده ام پیرمردی که در نبودنت با مرگ دست و پنجه نرم می کندخوب شد که نماندی و ندیدی کسی که عاشقت بود در نبودنت مثل شمع آب می شود و می سوزدهر چه باشد سخت است معشوقت جلوی چشمانت آب شود و کاری از دستت بر نیاید....#نفس ...

من آدم یه راه و دوبار رفتن نیستم حالا این راه هر چیزی می تونه باشهچه راهی که به جاده شمال میرسهیا راهی که به یه اشتباه ختم میشهیا راهی که به تو میرسهیا هزار تا راه دیگهحتی همیشه از اینکه سر کلاسی بشینم که تکراری باشه متنفرمنمیگم تا حالا ننشستم سر کلاس تکراری یا هیچ اشتباهی رو دو بار انجام ندادماما هیچ وقت نفهمیدم ب...

من موهای سپیدت را ببافمتو خاطرات عاشقانه مان را ورق بزنیاما خب...نخواستی یا نشد را نمی دانمفقط می دانمتو با رفتنت همه رویاهامو یکجا نابود کردی#نفس...

بعد از تو... دیگری را دوست داشتن حماقت استوقتی با تو تمام حس های قشنگ را تجربه کرده امحالا همه عالم بگویند قسمت نبودیکی بهتر از او پیدا می شودمن هم خودم را گول بزنمبا قسمت و حکمت و این حرف هاخریت محض استاینکه فکر کنم تو دوباره اتفاق می افتیباور کنیدیک بار اتفاق می افتدعشق را می گویمدفعه دوم و سوم خ...

خدایا!! برگی بی اذن تو به زمین نمی افتد... در روزنامه جام جم صفحه حوادث خواندم به یک دختر معلول تجاوز شده است!!! به راستی خدایا می خواهی چه کسی را امتحان کنی؟؟؟!!! دختر معلول را... معلولیتش برایش کافی نیست!!! دیگر هیچ چیز با هیچ چیز جور در نمی آید... #نفس#...

آمدی!!! گفتی می خواهی بمانی... کمک خواستی!!! قلبم را به تو هدیه دادم...

من در ساحل چشمان تو عشق را دیدم باور کردم فرق داری با بقیه برایم آن هم درست زمانی که رو به رویم دریای پر تلاطم بود... من تو را وقتی که اطرافم پر بود از صدف های مرده برایم خواستم!!! اما افسوس تو ندیدی... تمام باورم را خراب کردی!!! #نفس#...

وقتی همه کار می کنی تا بفهمد دوستش داری وقتی برایش از همه وجودت مایه می گذاری وقتی دوستت دارم هایت را بلند فقط برای او فریاد می زنی وقتی انقد دوستش داری... اما... او خلاقیت به خرج می دهد و تو را نمی بیند... وقتی با غریبه ها شادتر است... و تو هنوز دوستش داری تنها یک راه برایت باقی می ماند باید بمیری تا باورش شود!!! #نفس#...

من عاشق تویی شدم که خودت با پای خودت آمدی عاشق تویی که منطق داشتی عاشق تویی که ساده و بی آلایش بودی البته ترس در وجودت از همان اول بود... می ترسیدی چون دوست داشتن را گفتی من جا بزنم و تو بمانی اذهان عمومی من عاشق تویی شدیم که دیگر تو نیستی!!! #نفس#...

همه چیز از این تورم لعنتی شروع شد!!! قیمت ها بالا رفتند... خانه هایمان کوچک شدند... مهمانی ها سالی یکبار شدند آن هم در رستوران... مجبور شدیم رو به فضای مجازی بیاوریم... آخر هزینه اش خیلی کمتر است... همه چیزمان سطحی شد... دوست دارم هایم دیگر حرمت ندارند به هر کسی گفته می شوند... عزیزم هایمان قربان صدقه هم می رویم الکی... همه چیزمان به فنا رفت با این تورم لعنتی!!! #نفس#...

نمی دانم اما می گویند یک روز همه چیز عادی می شود! بار اول عکسش دگرگونت می کند! اما بارهای بعدی کمتر حساس می شوی... انگار عادی می شود برایت آنلاین بودن های بی وقت و بی موقع... عکس های پروفایل که حرف دارد... حرفش سکوتت را بیشتر می کند... اما به همه این ها عادت می کنی... قبلا هم عادت کرده بودم... به دوستانی که بیشتر از همه رویت تسلط دارند... به رفتارهای غیر منتظره و.... تا جایی که عادت می کنی به اتفاق های غیر منتظره!! اما واقعا چه ارزشی دارد این دوست دارم هایی که عادت است؟؟ دوستت دارم هایی که با هر کسی تجربه می شود... دوست دارمی که با هر کسی گفته می شود... دوستت دارم هایی که ...

تو شدن خیلی لیاقت می خواهد... هر کسی را نباید تو صدا زد... شاید تنها یک نفر باشد که ارزشش را داشته باشه که تو صداش کرد... من تو را تو صدا نمی کردم... اگر خودت اصرار نمی کردی... هیچ کس که نمی داند اما تو همه حرف ها را می دانی... اگر ذره ای انسانیت داشته باشی می دانی همه را... و من نمی توانم حرفی بزنم جز آنکه روی دیوار اینجا بنویسم... #نفس#...

شاید توقع من زیاد بوده است که اینگونه شد... شاید... چه کسی می داند؟؟؟ وگرنه چگونه می شود علاقه آدم ها تمام بشود... چگونه می شود آنقدر راحت کسی را جایگزین کرد... چگونه آنقدر راحت دروغ می توان گفت... برای دست به سر کردن منی که با تمام وجود اعتماد داشتم به تو... تا آخر عمر می خواهی مجرد بمانی!!! چه زود حرفت برگشت خورد!! برای دست به سر کردن من این کارها لازم نبود... من حقیقت را بیشتر دوست می داشتم... اما باز هم توقع من زیاد ست از کسی که... عشق را نمی داند و نمی فهمد... پای منافع شخصی شان که وسط بیاید میزنن زیر همه چی... شاید همین توقع های زیاد است که همه در هر حالتی پر ان از تنه...